Teşekkürler

Tamam öyle eve kapanayım, yalnız yalnız oturayım bir adam değilimdir ama şu karantina gerçekten de güzel oldu demek zorundayım.


Öncelikle nasıl bir koşuşturmaca içinde olduğumu ve bu koşuşturmaca sonucu kendimi ne kadar ihmal ettiğimi gösterdi bana. Sadece kendimle olmaya ihtiyacım varmış resmen. Bazen delilik boyutunda kendimle konuştuğum anlar da oldu ama bunu yararı da oldu resmen. Kendine dönüp bakmak, kendini tanımak için çok ideal bir ortam yarattı.


En önemlisi geleceği düşünecek o kadar bol zamanım oldu ki. Geleceği planlayabileceğim böyle bir zamanı bulabilmek belki de normal hayat tempom içinde imkansızdı. Geçmişte nerede hatalar yaptığımı daha net görüp, bu hataların bugünümü ve geleceğimi nasıl etkileyeceğini görmek inanılmaz bir deneyimdi.


Bütün bunların içinde belki de en önemli çıkarımım, beni yavaşlatan, karar almak mekanizmamda gereksiz ağırlık yapan tüm bağlarımla arama mesafe koyma kararı oldu. Uzun zamandır pek çok şeyin sorumluluğunu üstüme gereksiz şekilde aldığımı daha net gördüm. Ne büyük bir yanlış ve zaman kaybıymış meğer.


Oturup bunlar için üzülecek değilim. Zaten önemli bir zaman kaybetmişim bunu fark edene kadar, daha fazlasını kaybetmeye hiç gerek yok. Artık beni tüketen her şeyi bir kenara koyma vakti. Hayat isteklerini geciktirebileceğin kadar uzun değil. Hayatımda yeteri kadar empati odaklı kararlar vermişim. Ama artık sadece ben olma zamanım gelmiş.


Bencilce mi? Bencillik istiyorum demek ki. Önemli olan da zaten ne istediğim değil mi? O zaman. Teşekkürler karantina, merhaba yeni hayat.

©2023